Yanlış defterini nasıl tutmalı: 48 saat kuralı

Yanlış defteri, sıralamaya giren öğrencilerin anlatılarında en sık geçen alışkanlık. Buna rağmen deneyip devam ettirebilen öğrenci oranı düşük. Sebebi çoğu zaman anlatıldığı gibi disiplin eksikliği değil. Defterin kendisi kötü tasarlanıyor: soru yapıştırılıyor, altına çözüm yazılıyor, defter kapanıyor ve bir daha açılmıyor. Kaydetmek işin kolay yarısı; işe yarayan kısım geri dönmek.

Bu yazıda deftere ne yazılacağını, ne zaman geri dönüleceğini ve neden 48 saatlik bir sınır konduğunu anlatıyorum. Anlatılanların hepsi kağıt deftere de uygulanabilir; sonunda Qoçum bunu nasıl otomatikleştiriyor onu da yazdım.

Bir kaydın taşıması gereken üç bilgi

İyi tutulan bir yanlış kaydının üç bileşeni var. Üçü de olmadığında kayıt, iki hafta sonra sana hiçbir şey söylemeyen bir fotoğrafa dönüşüyor.

1. 01Hatanın ne olduğu ve hangi bağlamda yapıldığı. Kaynak adı, sayfa ve soru numarası, denemede miydi çalışırken mi, kaç dakikanda yaptın. Bu bilgi ileride şunu söyler: bu soruyu evde rahat kafayla değil, denemenin son on dakikasında kaçırdın.
2. 02Hatanın temel nedeni. Bilgi eksiği mi, dikkatsizlik ya da işlem hatası mı, süre mi yetmedi, soruyu yanlış mı okudun, çeldiriciye mi gittin, iki kavramı mı karıştırdın, yoksa tahmin mi ettin. Neden yazılmadan defterin analiz değeri yok.
3. 03Doğru çözüm ve çıkardığın kural. Çözümü adım adım kendi cümlelerinle yaz. Sonuna tek satırlık bir kural ekle: köklü ifadede tanım kümesini çözmeden kontrol et gibi. O tek satır, iki ay sonra defteri tarayınca okuyacağın şey.

Üçüncü maddede çoğu öğrenci kitaptaki çözümü kopyalıyor. Kopyalanan çözüm işe yaramıyor, çünkü hatırlama gerektirmiyor. Çözümü kapatıp kendi cümlelerinle yeniden kurmak, öğrenme biliminin geri çağırma dediği şeyin ta kendisi ve etkisi ölçülmüş bir teknik.

48 saat kuralı

Sıralamaya giren öğrencilerin anlatılarında dönüp dolaşıp aynı sayı geçiyor: yanlış yapılan soru 48 saat içinde tekrar çözülüyor. Bu sayının sihirli bir yanı yok, mantığı şu: yanlış yaptığın anda o soruyla ilgili bağlam belleğinde hala duruyor. Neyi denediğini, nerede takıldığını, hangi şıkka gittiğini hatırlıyorsun. Aradan bir hafta geçtiğinde soru senin için sıfırdan yeni bir soru oluyor ve o kaydı yapmanın maliyeti boşa gidiyor.

Kuralı uygulamanın pratik hali basit: yanlışı kaydettiğin an, iki gün sonrasına bir görev yaz. O görev geldiğinde çözümüne bakmadan soruyu yeniden çöz. Doğru yaptıysan kayıt tekrar döngüsüne girer. Yanlış yaptıysan neden alanını güncelle, çünkü ilk yazdığın neden yanlış olabilir. Dikkatsizlik sandığın şeyin aslında bilgi eksiği olduğunu genelde ikinci denemede anlarsın.

İlk 1000'e giren öğrencilerin ortak alışkanlığı olarak anlatılan şey, yanlış sorunun 48 saat içinde tekrar çözülmesi. Aksi halde hata kalıcılaşıyor.

Neden etiketleri neden bu kadar önemli

Bir dönem boyunca neden alanını doldurursan, elinde deneme sonuçlarının söyleyemediği bir bilgi birikir: netin nereden gidiyor. İki öğrenci düşün, ikisi de matematikten 18 net yapıyor. Birincisinin yanlışlarının çoğu bilgi eksiği kaynaklı, ikincisininki işlem hatası. Bu iki öğrencinin haftalık planı birbirinin aynısı olamaz. Birincisi konuya dönmeli, ikincisinin konuya dönmesi zaman kaybı; onun ihtiyacı süreli çözüm ve işlem disiplini.

Neden dağılımını görmenin ikinci faydası, kendi hakkındaki hikayeni düzeltmesi. Çoğu öğrenci netinin dikkatsizlikten gittiğini söyler, çünkü bunu kabul etmek daha kolaydır. Bir ay etiketleme yaptıktan sonra ortaya çıkan tablo genelde farklıdır.

Defteri sürdürülebilir kılan üç kısıtlama

Her yanlışı defterine alma

Günde kırk soru çözen bir öğrenci on beş yanlış yapabilir. On beş kaydı özenle tutmak yarım saat sürer ve bu tempo bir hafta sürer. Kayıt yapmayı sadece iki durumla sınırla: çözümü gördüğünde şaşırdığın sorular ve aynı tipte ikinci kez yanlış yaptığın sorular. Zaten bildiğin ama sürçtüğün sorular deftere girmesin, onlar için tek satırlık işlem notu yeter.

Fotoğrafı sonra ekle

Kaydı anında yapmanın maliyeti düşük olmalı, yoksa yapmazsın. Ders çalışırken soruyu ve nedeni yaz, fotoğrafı akşam ekle. Kaydın değeri fotoğrafta değil, nedeni yazdığın satırda.

Deftere geri dönmeyi kendi iraden belirlemesin

Bu maddenin altını çizmek gerekiyor, çünkü defterlerin çoğu burada ölüyor. Bugün hangi soruları tekrar çözeceğine her sabah kendin karar veriyorsan, sınav haftası geldiğinde defteri hiç açmazsın. Geri dönüş takvimi baştan belli olmalı ve seni bulmalı. Kağıt defterde bunun çözümü, defterin baş tarafına tarihli bir tekrar listesi tutmak. Yazılımda çözümü, sorunun kendiliğinden planına düşmesi.

48 saatten sonra ne oluyor

İlk tekrarı doğru çözdüğün soru bitmiş sayılmaz. Aralıklı tekrar araştırmalarının söylediği şey açık: aynı bilgiye giderek uzayan aralıklarla dönmek, aynı süreyi tek seferde harcamaktan daha kalıcı sonuç veriyor. Pratikte kullanılabilir bir merdiven şu: 1, 3, 7, 15, 30, 60 gün. Bir kademede yanlış yaparsan bir basamak geri iniyorsun. Altmışıncı günü de geçen soru artık senin.

Bu merdiveni kağıtta tutmak mümkün ama emek ister. Otuz soruluk bir defterde her sorunun kendi tarihi olur ve bir süre sonra takvim tutmak, soru çözmekten uzun sürer. Yazılımın burada yaptığı iş, karar vermeyi senden alıp listeyi hazır önüne koymak.

Bir haftalık başlangıç

Sıfırdan başlıyorsan şu haftalık düzen yeterli. Pazartesiden cumaya, günde en fazla üç kayıt gir; üçünde de nedeni yaz. Kayıt yaptığın günün iki gün sonrasına tekrar görevini koy. Cumartesi günü haftanın kayıtlarını aç, nedenleri say ve hangi neden başı çekiyor onu not et. Pazar günü haftalık planı kurarken o nedene karşılık gelen işi plana yaz. Dört hafta sonra elinde, hiçbir deneme sonucunun vermeyeceği bir tablo olur.